(http://jacekbiega.istore.pl/pl/wyniki-wyszukiwania?search=xodus)
Buty biegowe nie mają ze mną łatwo… Szczególnie trailowe. Od górskich obozów biegowych, po ultramaratony i biegi etapowe, w każdym razie setki przebieganych kilometrów w trudnym terenie.
Ale do sedna.

DSC_1091DSC_1087
Saucony Lady Xodus to model wielokrotnie wznawianego, cieszącego się dużą popularnością buta terenowego, na podeszwie Vibram. Różnica wysokości pomiędzy piętą a śródstopiem wynosi tylko 4 mm, co pomaga zdecydowanie dynamiczniej biegać. Są bardzo wygodne, a zastosowany w nich agresywny bieżnik zwiększa przyczepność do podłoża.
Dodatkowym atutem jest umieszczona na języku kieszonka na sznurówki. Względnie niska jest waga tego buta, jak na buty trailowe: 289 g.

Gdy zakupiłam parę Saucony Xodus w 2013 nie przypuszczałam, że przetrwają tak długo. Nie bardzo przypadł mi do gustu kolor, no i toporność buta po jego założeniu. Uczucie jakbym z samochodu wyścigowego przesiadła się do czołgu… No, ale to dopiero początek i pierwsze wrażenie (mylne, jak się potem okazało). Podczas biegu po asfalcie nie mogłam dostrzec i docenić zalet tego buta, które to odkryłam dopiero podczas ultra Maratonu Bieszczadzkiego jesienią 2013. Trasę 50 km zarówno po kamieniach, jak i mokrych liściach czy szutrze pokonałam dzięki nim bez żadnej wywrotki, pomimo że moja stabilizacja pozostawia wiele do życzenia i podejrzewam, że w zwykłych butach „asfaltowych” przewróciłabym się minimum 5 razy. Kolejnym wyzwaniem dla moich Xodus’ów było kilka serii Falenickich Biegów Górskich w piaszczystym terenie pod Warszawą, a potem górski obóz biegowy w Zakopanem, na którym pokonały ponad 250 km w ciągu 10 dni. W połowie marca zafundowałam butom 120 km w biegu 3-etapowym UT les Fonts po górach Katalonii, a zakończyłam miesiąc setką kilometrów rekonesansu trasy pod górski obóz biegowy w czeskich Karkonoszach. Buty ciągle zachowywały swój nienaganny wygląd – żadnych przetarć siateczki, rozpruć, czy obtarć stopy, nie wspominając już o tym, że odkąd biegam w Xodus’ach, to nawet po wielogodzinnych biegach nie schodzą mi paznokcie stóp (co wcześniej zdarzało mi się nagminnie). W maju czekał mnie i moje buty dystans 265 km obozu „Biegiem z Pienin w Bieszczady” po pienińskich skałkach, bieszczadzkim błocie i z praniem butów w górskich strumieniach włącznie – cały czas „biegały” bez zarzutu. Już myślałam że na Bieg Rzeźnika będę musiała kupić nowe obuwie trailowe, bo kilku wyjazdów na weekendowe warsztaty kulinarno – biegowe Xodus’y mogą już nie wytrzymać. Ale myliłam się. Udało nam się bez szwanku (ani swojego ani butów) ukończyć Bieg Rzeźnika z całkiem niezłym czasem i dokręceniem odcinka hardcore do 100 km. Ale to jeszcze nie koniec, bo w lipcu mieliśmy zaplanowany Run Adventure – trzydniowy ponad 100 – kilometrowy bieg w Istebnej, w przepięknie zróżnicowanych terenach 3 masywów górskich. W sierpniu 10-dni obozu biegowego w czeskich Karkonoszach dorzuciło do licznika ponad 200 przebiegniętych kilometrów górskich szlaków. W międzyczasie, gdy nie wyjeżdżałam na biegi czy obozy pokonywałam wybiegania m.in. w Lesie Kabackim, o łącznym szacunkowym kilometrażu około 500 km w ciągu roku . Na siateczce butów pojawiło się kilka drobnych przetarć, ale wciąż da się w nich biegać:)

  Chyba mam prawo uznać buty za prawie niezniszczalne, skoro po przebiegnięciu ponad 2 tys. km wyglądają tak jak na załączonych zdjęciach i ciągle służą.
Już wiem jaki model butów trail’owych wybiorę na następny sezon. Niech żyje Saucony Xodus®!

Szczerze polecam.

autor tekstu: Agnieszka Łęcka
fot.: archiwum prywatne A.Ł.

 

Categories:

Comments are closed

Sklep internetowy

Enter Block content here...


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Etiam pharetra, tellus sit amet congue vulputate, nisi erat iaculis nibh, vitae feugiat sapien ante eget mauris.